Het recept van een Swedish Chef

____________________________________________

Benodigdheden:

-een portie: Theo van Noort
-geoogst in: Delft
-geserveerd op: 11-08-1959
-bezig met bereiden: (vissen) vanaf 1967
-het beste op te dienen met: gul (mooie sportvis)
-smaakt het beste met: een goede vangst en een hoop lol
-favoriete plek van bereiden: Noordzijde waterweg en het Europoortgebied
-beste recept ooit bereidt: Gul van 1.15 meter
-het beste te combineren met: Leon #1, Sjaak #2, Marcel #12, Rob #50, Hans # 366
-gekookt vanaf: de kant en op een boot

Bereidingswijze:
Voeg al deze ingrediënten samen in een grote plas zout water en gegarandeerd dat dit een geslaagd eindresultaat oplevert.

-vaste vismaten:

Van links naar rechts: Leon # 1, ikke, Marcel # 12, Sjaak # 2 en Hans # 366.

____________________________________________

De Swedish Chef werd gevonden op de stoep van het tehuis voor wezen en vondelingen in Tytjerkstradeel. Toen hij opgroeide was hij er van overtuigd dat hij van Zweedse afkomst was. Hij sprak niets anders dan Zweeds (tenminste wij dachten dat het Zweeds was).In het weeshuis bouwde hij een interesse op voor koken, waar hij vele maaltijden maakte voor de andere wezen. Maar omdat er steeds minder wezen kwamen opdagen voor het eten, is het weeshuis sinds 1975 verlaten. Sindsdien kookt hij alleen nog voor de Eurovissers.

De Swedish Chef staat bekend om zijn kookstijl "zout en vet". Vaak slaat hij zijn ingredienten zo veelvuldig, dat ze hem uit wanhoop "oom" noemen, gooit ze in de lucht en schiet op ze. Maar deze geweldadige manier van koken komt vaak op zijn eigen bord terug, zodat de Chef vaak het slachtoffer is van exploderende taarten, overkokende sausen en springende bonen en kreeften welke hij dan weer te lijf gaat met een hakbijl, zoals hieronder met de kreeften.

Dus mocht je een keer op een vissessie op de boot of vanaf de kant naast de Swedish Chef staan, en hij gaat eerst zijn slachtgereedschap uitpakken in plaats van zijn hengel optuigen. Bedenk dan of het niet verstandig is om een andere plek te kiezen.

Maar goed, genoeg over de Swedish Chef. Deze pagina gaat over Theo, Eurovisser # 48.

Zoals waarschijnlijk veel Eurovissers, ben ook ik al op vroege leeftijd met vissen in aanraking gekomen. Dit kwam omdat mijn vader zaliger een fanatiek zeevisser was. Hij ging altijd in zijn zeldzame vrije uurtjes er op uit om de in toendertijd GROTE GULLEN te belagen. Dit deed hij vaak vanaf de stranden van s'Gravenzande, Ter Heide en Hoek van Holland, maar ook op de in aanbouw zijnde Maasvlakte. Als 8 jarige jongen wil je natuurlijk graag met je vader mee vissen, ook als je van tevoren weet dat er eigenlijk geen moer aan is (donker, koud, regen). Toch heb ik aan die tijd, wel mooie herinneringen overgehouden, maar helaas geen foto's.

Het daadwerkelijke vissen begon eigenlijk pas toen ik 12 jaar was en mijn vader een flinke boot gekocht had (onder het mom van "gezellig met het gezin weg"). Maar die boot was natuurlijk gekocht om te gaan zeevissen. Natuurlijk vond ik dat prima. Wat wij toen op het grote water allemaal hebben gevangen, daar kun je je nu geen voorstelling van maken. We gingen er altijd bij Stellendam uit en we gingen altijd vaste prik bij de Hinder voor anker. Gullen van over de meter en botten van 60 cm. waren meer regel dan uitzondering. Helaas komt er een tijd dat je wat ouder wordt en dat andere dingen belangrijker worden, en je dus geen tijd meer hebt om te gaan vissen. Maar tot op de dag van vandaag mis ik die goede tijd nog steeds.

Jarenlang heeft het vissen op een laag pitje gestaan (+/- 8 keer per jaar), ook omdat je geen vaste vismaat hebt waar je mee kan gaan vissen. Dit is nu gelukkig allemaal anders. In het jaar 2000 kwamen er toch weer zeeviskriebels. Ook internet had zijn intrede gedaan en dan ga je gewoon zoeken. Je komt dan na een beetje zoeken terecht bij vissen-europoort. Dit stond toen nog in de kinderschoenen (vandaar dat ik natuurlijk een laag nummer heb), inmiddels bijna 700 leden. Daardoor heb ik een aantal Die-hards ontmoet waar ik zeer geregeld mee ga vissen. Deze ploeg van zeer fanatieke vissermannen groeit steeds meer uit tot een ploeg mensen die het zeevissen zeer serieus nemen (zoals het vormen van korpsen om mee te doen aan kampioenschappen). Ook heb ik door de vereniging, de oude vismaat van mijn vader weer ontmoet (Rob # 50), waar ik geregeld mee ga vissen. Leuk toch. !

En dan toch blijken er ergens wel visfoto's van mijn vader en mij te bestaan. Ik kreeg onlangs van Rob # 50 een e-mail, waarin hij vertelde dat hij bij het maken van zijn eigen persoonlijke pagina in zijn foto-archief ging zoeken, en dus oude foto's vond van het zeevissen op de boot met de zaak waar hij en mijn vader werkte. Wanneer je dan die foto,s ziet na 30 jaar, dan loopt er ff een rilling over je rug. Drie foto's waar mijn vader op staat. Ikzelf ben ook nog te zien op de groepsfoto (het is ff zoeken).
Zo zie je maar weer dat wanneer je mensen aanspoort en helpt een internetpagina te bouwen, dat je dan ook wat terug krijgt.

Dit zijn dus de jeugdsentimentfoto's